Sam Raimi’nin Doctor Strange in the Multiverse of Madness hakkında paylaştığı yeni detay, filmin yaratım sürecinde Marvel’ın ne kadar büyük ölçekli düşündüğünü yeniden hatırlattı: Raimi’ye göre film, başlangıçta dördüncü bir “ana evren”i daha içerecek şekilde planlanmış. Üstelik bu evrene dair sahneler yalnızca fikir aşamasında kalmamış; çekilmiş, ancak filmin nihai kurgusunda çıkarılmış.
Bu tür bilgiler Marvel filmleri için şaşırtıcı değil; çünkü MCU projelerinde senaryo, çekim ve kurgu süreçleri arasında ciddi değişiklikler olabiliyor. Yine de “çekildiği halde çıkarıldı” detayı, ortada sadece küçük bir tempo düzenlemesi değil, filmin anlatı omurgasını etkileyebilecek bir karar olduğuna işaret ediyor. Multiverse temalı bir filmde “bir evreni tamamen kesmek”, doğrudan Doctor Strange in the Multiverse of Madness‘ın hem ritmini hem de mesajını değiştirir. İşte detaylar:
“Bir Evren Daha” Ne Demek?
Multiverse fikri ilk duyulduğunda çoğu izleyici “ne kadar çok evren görürsek o kadar iyi” refleksiyle yaklaşır. Ancak hikaye anlatımı açısından evren sayısı bir “koleksiyon” meselesi değil, bir tasarım kararıdır. Çünkü her yeni evren şunları ister:
- Yeni görsel dil (mimari, renk paleti, kostüm, teknoloji)
- Yeni kurallar (o evrenin fizik/mantık/tehdit yapısı)
- Yeni karakter varyasyonları veya cameo dengesi
- Ana karakterlerin duygusal yolculuğuna hizmet eden bir dramatik amaç
Dolayısıyla dördüncü ana evren, iyi çalışırsa Doctor Strange in the Multiverse of Madness‘ın ölçeğini büyütürdü; kötü çalışırsa “turistik multiverse gezisi” hissini artırabilirdi. Raimi’nin açıklaması, Marvel’ın bir noktada bu evrenin ya hikayeye yeterince hizmet etmediğine ya da filmin zaten yoğun olan yapısını daha da karmaşıklaştıracağına karar verdiğini düşündürüyor.
Neden Kesilmiş Olabilir?
Kesilen sahnelerin tam olarak ne olduğuna dair resmî ayrıntılar paylaşılmadıkça kesin konuşmak zor. Ancak bir evrenin tamamen çıkarılması genelde birkaç temel sebebe dayanır.
1) Tempo ve Süre Problemi
Multiverse of Madness zaten hızlı akan, olaydan olaya sıçrayan bir yapıya sahip. Bir evren daha eklemek, özellikle ilk perdeyi şişirebilir ve Doctor Strange in the Multiverse of Madness‘ın merkez çatışmasına (Wanda–America–Strange üçgeni) geç başlamasına neden olabilirdi. Marvel filmlerinde süre uzadıkça seans sayısı düşer; bu da gişede etkili bir parametre. Bu yüzden kurgu masasında “iyi ama gereksiz” görülen kısımlar sıklıkla feda edilir.
2) Duygusal Omurgayı Koruma
Film, temelde Strange’in kontrol takıntısı, kayıp hissi ve “farklı bir hayat” ihtimaline bakışı üzerine kurulu. Wanda cephesinde ise yas ve saplantı var. Eğer yeni evren, bu duygusal omurgayı güçlendirmiyor; sadece “cool bir fikir” olarak kalıyorsa, çıkarılması mantıklı olur.
3) CGI ve Post-Prodüksiyon Yükü
Bir evren eklemek, sadece sahne çekmek değil; ağır VFX, set uzatmaları, renk düzeni ve bazen tamamen dijital çevre demektir. Post-prodüksiyon takvimi sıkıştığında, en çok kesilen şeylerden biri “dünya gezisi” sekansları olur. Çünkü anlatı aynı kalırken, teslim süresi ciddi şekilde rahatlar.
4) Gelecek Planları ve “Evreni Saklama” Stratejisi
MCU’da bazı fikirler, “şimdi anlatmayalım, sonra daha iyi yerde kullanırız” yaklaşımıyla rafa kaldırılabiliyor. Kesilen evren, ileride başka bir projeye taşınmak üzere korunmuş olabilir. Ancak burada dikkat: Marvel bazen kesilen fikirleri hiç kullanmadan da bırakabiliyor.
Filmin Nihai Halini Nasıl Etkilemiş Olabilir?
Dördüncü ana evrenin çıkarılması, Doctor Strange in the Multiverse of Madness‘ın iki yönünü değiştirmiş olabilir:
- Multiverse vaadi – multiverse gerçekliği farkı: Bazı izleyiciler filmi, “adı kadar çok evren göstermiyor” diye eleştirdi. Eğer kesilen evren büyük ve akılda kalıcı bir sekans olsaydı, bu eleştirinin tonu değişebilirdi.
- Karakter gelişimi için bir basamak eksilmesi: Multiverse geçişleri, sadece görsel şölen için değil, Strange ve America’nın ortak yolculuğunda “ders” niteliği taşıyan duraklar olarak da çalışabilir. Bir durak eksilince, bazı dönüşümlerin daha hızlı veya daha ani hissettirmesi mümkün.
Öte yandan, Doctor Strange in the Multiverse of Madness zaten oldukça yoğun bir olay örgüsüne sahip olduğu için, evren çıkarılması “daha temiz bir hikaye” de yaratmış olabilir. Kimi zaman daha az mekan, daha net bir dramatik çizgi demektir.
Raimi’nin Sinema Dili Açısından İlginç Taraf
Sam Raimi’nin sinema dili; aşırı stilize kamera hareketleri, grotesk mizah ve yer yer korkuya göz kırpan sekanslarla biliniyor. Filmde de MCU içinde daha “korku tınılı” işler arasında anılıyor. Kesilen evrenin ton olarak daha karanlık ya da daha absürt olması ihtimali, Doctor Strange in the Multiverse of Madness‘ın genel lezzetini etkileyebilirdi.
Eğer çıkarılan evren daha “horror” damarına yakınsa, Marvel’ın ton dengesini yumuşatmak için kesmiş olması mümkün. Tersine daha komedi/absürt bir evrense, filmin Wanda kaynaklı dramatik ağırlığını dağıtıyor diye çıkarılmış olabilir.
“Director’s Cut” Meselesi
Marvel filmlerinde “director’s cut” geleneği, klasik Hollywood anlamında çok yaygın değil. Çünkü final kurgu genellikle stüdyo stratejileriyle şekilleniyor ve marka bütünlüğü önemli. Yine de kesilen sahneler bazen:
- Blu-ray/Disney+ bonus içerikleri
- “Deleted scenes” paketleri
- konsept çizimleri ve yapım notları
şeklinde ortaya çıkabiliyor. Ancak komple bir evren sekansının (özellikle ağır CGI’lıysa) bitirilip bitirilmediği belirsiz. Çoğu zaman çekilmiş olsa bile, VFX’i tamamlanmamış sahneler yayınlanmaz ya da “ham” halde çok sınırlı gösterilir.
Sonuç
Sam Raimi’nin “dördüncü ana evren vardı ve çekildi ama çıkarıldı” açıklaması, Doctor Strange in the Multiverse of Madness’ın perde arkasında daha büyük bir multiverse vizyonu taşıdığını gösteriyor. Ancak aynı zamanda multiverse hikayelerinin temel gerçeğini de hatırlatıyor: Evren sayısı arttıkça seçenekler çoğalır, ama hikaye dağılma riski de büyür.
Marvel’ın bu evreni kesme kararı, muhtemelen tempo, duygusal omurga, post-prodüksiyon yükü veya gelecek planları gibi nedenlere dayanıyor. İzleyici açısından ise en merak uyandıran kısım şu: Bu evren sadece “güzel bir fikir” miydi, yoksa Doctor Strange in the Multiverse of Madness‘ın anlatmak istediği şeyi daha güçlü kılabilecek bir eksik halka mıydı?
